Kusuru kendisine söylenmeyen insan, ayıbını hüner sanır. Ne adaletsiz dünya bir kısmı günahları ile bir kısmıda iyilikleri ile kaybeder. Hakların en birincisi yaşama hakkıdır. Şikayet yaşamanın ölümüdür. Gençlikte günler kısa yıllar uzundur, yaşlılıkta günler uzun yıllar kısadır.
Umutsuzluk manevi bir intihardır. Gönülden yaparak insanlara beklediklerinden fazlasını vermeliyiz. Her insan kaybettiklerini unutabilecek kadar güçlü değildir. Hatayı hissettiğimiz anda durmasını bilmeliyiz. Hızlı düşünüp yavaş konuşalım. Kayıplarımızı kazanılmış derslere dönüştürelim.
Gerçek başarıları bilgi, sebat ve doğrulukla elde edelim. Gerçek zenginliğimiz yaptığımız iyiliklerdir. Hepimiz fitne ateşi yakarsak içinde yanarız. Verdiğimiz yarım lokma sunduğumuz yarım tamdan büyüktür. Öfkenin gözü yoktur. Akılsız adamın son yaptığını akıllı adam önceden yapar.
Beynimiz değirmen taşı gibidir, içerisine bir şeyler atmazsak kendi kendini öğütür. Kalbinizin peşinden giderken beynimizide yanımızda götürmeliyiz. Bugün yarına beslenerek yol alır. Bizler iki insanız. Biri karanlıkta uyanık olanımız, diğeri aydınlıkta uyuyanımızdır. Eksik cesaretimiz yüzünden doğruluğun ne olduğunu görür, onu yapmakta başarısız oluruz.
Özgürlük her zaman tehdit altındadır, hiçbir zaman dayanıklı değildir. Kişiliğimiz, karakterimiz, inanç farkımız üzerine inşa edilir. Allah’ın verdiği malzemeleri kullanarak şahsiyet sahibi oluruz. Allah’a teslim olmuş kullardan olalım. Yanlış işlerimizden sonra yaptığımız Tövbe Allah’ın bize armağanıdır. Kalbimiz yaratılırken pırıl pırıl bir ayna gibi idi. Hatalarımızla parlaklığını kaybediyoruz. Hata yapmakta ısrar etmemek gerekir. Dilimizi keman gibi akort etmeliyiz. Günaha doyamayan nara hazır olsun, nefse hâkim değilsek her zaman pusu kurar. Gezdiğimiz yerler diken, yattığımız yatak taş olur, geç farkettim taşın sert olduğunu.
Her yeni başlayan günümüzü hayatımızın ilk günü gibi hissetmemizi sağlayan bir tedaviye pişmanlıklarımızla kavuşuruz. Kendimizle yüzleşirken de aynı görevi yaparız. Hatalarımıza pişman olmamız günah çukurundan sapasağlam çıkmamız için kullandığımız bir iptir. Yaptığımız tövbe ile hata ev kusur kirlerini yıkayıp ruhumuzu temiz bir su ile arındırmış oluruz. Tövbe etme imkanımız olmasaydı yaptığımız yanlışların altında ezilirdik. Kusurlarımızın karanlığında önümüzü tövbe lambasıyla aydınlatırız.
Esenlik diliyorsak kendimize kötü söz söylemeyip dilimize yön vermeliyiz. Kalp kırıldıktan sonra yapılan tövbe doyduktan sonra sofraya getirilen tuz gibidir. Doğru sözün çirkini kendimizi övmemizdir.
Abdulkadir Geylani:
“Dünya’yı kalbinden at, sonra ister eline al, ister cebine koy o zaman zarar görmezsin” demiş.
Yolcusu geçmeyen yol olmayalım.
Sevgilerimle.
Kapısından geçtiğim, suyunu içtiğim akrabalarımın, sevdiğim dostlarımın, okuyucularımın mübarek Ramazan Bayramlarını kutluyor, her günlerinin Bayram olmasını diliyorm.
