GÖNLÜ ZENGİN ÇOBAN: ‘Sadakam dağdaki kurda kuşa’

İyiliğin ve merhametin büyüklüğünün cüzdanla değil, vicdanla ölçüldüğünü kanıtlayan bir hikaye Aksaray'ın sarp dağlarında hayat buluyor. Bölgede çobanlık yaparak geçimini sağlayan, adı "Gönlü Zengin Çoban"a çıkan hemşehrimiz, doğadaki yaban hayatı için sergilediği bu vefalı duruşla herkesin takdirini topluyor.

Çobanlık yaptığı güzergah boyunca kuşların, tavşanların ve diğer yaban hayvanlarının su ve yiyecek bulmakta zorlandığını fark eden çoban, kendine has bir "sadaka kültürü" geliştirdi. "Sadaka verecek param yok ama Allah’ın verdiği bu canlara bakacak gücüm var" diyen emektar çoban; heybesinde taşıdığı bir miktar arpayı ve matarasındaki suyu her gün düzenli olarak doğadaki taş oyuklarına bırakıyor.

Çevresindekilerin meraklı sorularına "Bu benim şükrüm" diyerek cevap veren çoban, yaptığı bu sessiz iyiliği şu sözlerle ifade ediyor: "Her sabah besmeleyle çıktığım bu yollarda, bu taşların birer rızık sofrasına dönüştüğünü görmek bana yetiyor. Para pul gelip geçici, mühim olan bir canın susuzluğunu dindirmek, bir kuşun karnını doyurmak. Onlar doyunca benim de gönlüm doyuyor." Dedi.

Aksaray'ın yaşanacak  kavurucu sıcağında ve kışın sert ayazında aksatmadan sürdürülen bu gelenek, unutulmaya yüz tutan Anadolu irfanının hala dimdik ayakta olduğunu gösteriyor. Çobanın taş oyuklarına bıraktığı arpa ve su, sadece hayvanları değil, bu hikayeyi duyan tüm insanların kalplerini de ferahlatıyor.*ERDEM SÜDEMEN