Değirmenlerde un telaşı

Sonbahar, doğanın yavaş yavaş uykuya dalmaya hazırlandığı, köylerde ise un telaşının başladığı bir mevsim. Buğdayların hasadının ardından köylüler sabahın erken saatlerinde değirmenlerin yolunu tutuyor. Çiftçilerin yıl boyu verdiği emeğin karşılığını aldığı bu anlar, köy yaşamının en canlı anlarından birini oluşturuyor.

Yüzyıllardır köylerin vazgeçilmez unsurlarından olan değirmenler, yalnızca un öğütme yeri değil, aynı zamanda sosyal bir buluşma noktası olma özelliğini de taşıyor. Kışlık ekmek hazırlıkları için köylüler, imece usulüyle bir araya geliyor; dayanışmanın en güzel örneklerini sergiliyor.

Değirmende dönen makinaların sesi bölgede yaşam ritmini yansıtırken, öğütülen buğdaylardan elde edilen un çuvalları evlere taşındığında kış aylarının bereketi de simgelenmiş oluyor. Köylüler için bu telaş, yalnızca gıda hazırlığı değil; kültürel değerlerin yaşatılması ve toplumsal bağların güçlenmesi anlamına geliyor.

Sonbaharın bu geleneksel telaşı, köy yaşamının temel taşlarından biri olmayı sürdürerek, hem geçmişle bağ kuruyor hem de geleceğe miras bırakılıyor.*AYHAN ÖZDEN