Son yıllarda iş dünyasında iki kavram sıkça konuşulur oldu: Tükenmişlik sendromu(burnoutsyndrome)ve sessiz istifa(quietquitting). Üstelik yalnızca büyük şirketlerde çalışanlar değil, öğretmenler, sağlık çalışanları, küçük işletme sahipleri bile bu kavramlarla yüzleşiyor.
Tükenmişlik sendromu, uzun süreli stresin sonucu olarak kişinin duygusal ve fiziksel olarak yıpranması anlamına geliyor. Eskiden sadece "çok çalışmanın yan etkisi" olarak görülürdü. Oysa bugün, anlamını yitirmiş bir iş hayatının, değer görmemenin ve sürekli başarı baskısının doğal bir sonucu olarak karşımızda.
Peki ya "sessiz istifa"? Adı üstünde, insanlar işlerinden gerçekten istifa etmiyorlar. Sadece kendilerini aşırı tüketmeyi bırakıyorlar. Mesai saatleri dışında e-postalara dönmüyorlar, her işten fazlasını yapmaya çalışmıyorlar, "hayır" demeyi öğreniyorlar. Kimi zaman dışarıdan bakıldığında bu durum, "motivasyonsuzluk" gibi algılansa da aslında sessiz istifa, bireyin kendi sınırlarını koruma çabası.
Bu kavramların yaygınlaşması bize önemli bir şeyi hatırlatıyor: İnsanlar artık sadece para kazanmak değil, anlamlı bir hayat sürmek istiyorlar. İş yerleri de bu değişimi fark etmeli. Çalışanların sadece fiziksel varlıkları değil, ruh sağlıkları da korunmalı.
Belki de çağımızın iş hayatındaki en büyük devrimi, herkesin yüksek sesle şunu söylemesi olacak:
"Ben çalışkanım, ama kendimi feda etmek zorunda değilim."
Peki siz, iş hayatınızda sınırlarınızı ne kadar koruyabiliyorsunuz?
İşiniz size sadece yorgunluk mu getiriyor, yoksa anlam da katıyor mu?
Ve en önemlisi: Kendiniz için nerede "dur" diyorsunuz?
Sağlık ve sevgi ile…
İletişim adresleri:
Mail: [email protected]
Instagram: @hayatpsikolojiaksaray
