Dijital karakterler anne ve babanın yerini mi alıyor

Son dönemde çocukların karıştığı şiddet olaylarının temelinde yatan psikososyal nedenler, uzmanlar tarafından üç ana başlıkta değerlendirildi. Yapılan incelemeler, çocukların fiziksel dünyada bulamadıkları etkileşimi sanal mecralarda aradıklarını ve bu durumun tehlikeli bir kimlik değişimine yol açtığını gösteriyor.

Uzmanlara göre en büyük risk faktörü, çocuğun kendi olağan sosyal çevresi içerisinde yeteri kadar etkileşim kuramaması. Kendi akranlarıyla veya ailesiyle sağlıklı iletişim kuramayan çocuk, bu temel insani ihtiyacını karşılamak için en kolay ulaşabildiği yere; yani sanal ortamlara yöneliyor. Bu durum, çocuk için bir "tercih" değil, bir "zorunluluk" haline geliyor.

Sanal ortamlarda ve şiddet içerikli oyunlarda geçirilen sürenin kontrolsüzce artması, çocuğu olağan sosyal çevresinden tamamen koparıyor. Uzmanlar bu süreci şöyle tanımlıyor:

"Çocuk, sanal dünyada kendine ait bir 'paralel toplum' inşa ediyor. Bu yapay düzende; paralel anne-babalar, paralel okullar ve paralel arkadaşlıklar ediniyor. Zamanla gerçek dünyadaki değerler ve kurallar anlamını yitirirken, sanal dünyadaki karakterlerin kuralları çocuk üzerinde mutlak otorite kurmaya başlıyor."

Analizin en çarpıcı noktası ise ebeveyn otoritesinin sarsılması. Çocuk, ihtiyaç duyduğu ilgiyi ve sosyalizasyonu dijital figürlerden almaya başladığında, gerçek anne ve babasının yerini bu sanal rehberler alıyor. Bu durum;

Aile bağlarının tamamen kopmasına,

Çocuğun gerçeklik algısının bozulmasına,

Şiddet eylemlerinin normalleşmesine sebebiyet veriyor.

NE YAPMALI?

Uzmanlar, her vakanın kendi içinde özel olduğunu hatırlatsa da genel çözümün "Nitelikli Sosyalleşme" olduğunu vurguluyor. Çocukların dijital dünyadaki bu "paralel hayatlarından" çekilip çıkarılmaları için ebeveynlerin çocuklarıyla olan bağlarını güçlendirmeleri ve onları fiziksel dünyadaki sosyal etkinliklere teşvik etmeleri hayati önem taşıyor.*HABER MERKEZİ