KÖPRÜ ALTI ÇOCUKLAR

Bu yaz sıcağında Uluırmak’ın pırıl pırıl sularında sıcağa meydan okuyan çocuklar yok şimdi.

Uluırmakmahsun.

Ben mahsun.

Çocukluğumu hatırlıyorum da çipkilikte deniz sefası yaşardık.

Hele o tel torba ile balık tutmamız ve o balıkları bir iyice temizleyip köz ateş üstün de kızartmamız nerede o günler.

Arıyorum çocukluğumu.

Şimdi o pırıl pırıl suları ile güldür güldür akan Uluırmak yok gayri.

Köprüden geçerken şöyle bir bakıyorum da bin yıllık ömrü de olsa ırmaklar da ölürmüş diye aklıma geliyor.

Toz yol oldu Uluırmak yatağı.

Çocuklar yüzme yerine top oynu yor.

Doğanın zenginliklerinden git gide nasiplenemez bir zaman akışı içindeyiz. Herşeyin hayırlısı.

Kalın sağlıcakla...