SİNEKSİZ YAZ

Her geçen yaz belediyemiz sinekle mücadele yapar.

Gene de kara ve sivrisinekten az da olsa kurtulamayız.

Bu yaz sinekten rahatsızlık hissetmedik.

Sebebini araştırdım...

Meğer, teknolojinin en son ürünü olan ithal sinek ilacı ile motorize pompalarla dumanlanmış sokaklar.

Kenar mahalle ve kırsal kesimlere,

Gübre yığınları ile ahırlara kadar ilaçlamanın uzantısı daha da müsbet sonuçlar verecektir.

  Çocukluğumda, her kuru kafaya yüzlerce kara sinek binlerce sivri dolardı.

Anafel denen sivri sinek sıtmalıdan aldığı kanı mikropsuz vücuda aşılardı.

Çoluk, çocuk, yaşlı insanlar sıtmadan kırılırdı.

Yaz günü evler bir revir halini alırdı.

Karnı küp gibi boynu armut sapına dönmüş insanlar ölümü beklerdi.

Sıtma, satlıcan, ince hastalık denen veremden kurtuluş yoktu.

On bin nüfuslu şehir merkezinde günde bir kaç kişi taşlı köye misafir giderdi.

Şimdi ise 200 bine dayanmış merkez nüfusunda kalp ve kanserden bir kaç kişinin ölmesi gene de çok değil.

Çocukluğumda sıtma benim de yakama yapışmıştı.

Anam rahmetli’nin deli zabite tükürtmesi, bileğime ip bağlatması, hocadan muska alması çaresizliktendi.

Komşularla beni de sıtma mücadelesine götüren anama mücadele doktoru Sabri Bey öyle bir kızmıştı ki;

Be kadın bunca zamandır niye getirmedin bu çocuğu diye azar lamıştı.

Doktor, göğ kinin verdi.

Akşam sabah tok karnına yuttur dedi.

Bal, pekmez, tereyağı, yumurta yedir. Bol süt içir.

15 gün sonra gene getir dedi.

Asıl kıyamet akşam vakti babam eve gelince kopmuştu.

Benden izinsiz niye doktora gittin diye öyle bir sopa attı anama.

Bakın hayatın tadına vardık zamanla.

Vatanımızı ve aziz milletimizi Allah nazardan saklasın.

Kalın sağlıcakla...